Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu:

- "Her evde huzurun olmasını isterim. Her evde bereketin olmasını isterim. Her evde huzur ve bereket varsa ülkede de huzur ve bereket var demektir."

- "Paranın büyük bir kısmını faize veriyorlar. Milyarlarca lira faize her ay para ödeniyor. Faize ödenince size bir şey kalmıyor."

- "Açlık sınırı 38 bin lira, siz emekliye veriyorsunuz 23 bin lira. 23 bin lirayla kira mı ödeyecek, elektrik parası mı ödeyecek, su parası mı ödeyecek?"

- “Nasıl işsizlik sigortası varsa, nasıl emeklilik sigortası varsa Aile Destekleri Sigortası'nın da olması lazım. O sigorta dalını Türkiye ne zaman söz vermiş? 1971 yılında söz vermiş "Bu sigortayı getireceğim." diye. 71, 2026... Üstüne yatıyorlar, getirmiyorlar ama getireceğiz.”

- "Kirli adamı partide tutmayacağım. Rüşvet alan adamı partide tutmayacağım, hırsız adamı partide tutmayacağım. Ahlaklı, temiz, adaletten yana olan kim varsa benim başımın üstünde yeri var."

Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu, Kocaeli’de kadın emekçilerle bir araya geldiği buluşmada Türkiye’nin derinleşen ekonomik krizine, yoksulluğa, işsizliğe, emekli maaşlarına ve sosyal devlet anlayışına dair önemli açıklamalarda bulundu. Konuşmasında vatandaşların ödediği vergilerin faize aktarıldığını belirten Kılıçdaroğlu, ev kadınlarının sosyal güvenceye kavuşturulacağı Aile Destekleri Sigortası’nı hayata geçireceklerini vurguladı.

CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu, toplantıda yaptığı konuşmada şu değerlendirmelerde bulundu:

“OKULA GİDEN BİR ÇOCUĞA BİR TAS ÇORBA VEREMİYORSA O DEVLET SOSYAL DEVLET DEĞİLDİR”

Her evde huzurun olmasını isterim. Her evde bereketin olmasını isterim. Her evde huzur ve bereket varsa ülkede de huzur ve bereket var demektir. Öyle bakmak lazım.

Büyük sorunlar yaşanıyor, ben bunun farkındayım. İşsizlik var, farkındayım. Yoksulluk var, farkındayım. Geçim sıkıntıları var, farkındayım. Ama bunlar aşılmaz değil; bunların hepsi aşılabilir. Bir şekliyle oturup bakmak lazım, sağduyuyla düşünmek lazım. Memleket bu hâle niye geldi? Hangi gerekçeyle geldi?

Siz vergi veriyorsunuz. Sanıyorsunuz ki biz vergi vermiyoruz; aldığınız her şeyde vergi var. Kalem alırsanız vergi ödüyorsunuz, ekmek alırsanız vergi ödüyorsunuz, su içerseniz vergi ödüyorsunuz, elektriği yaktığınız zaman vergi ödüyorsunuz. Peki, bu kadar vergi ödüyorsunuz da devlet size ne yapıyor? Sizin hangi sorunlarınızı çözüyor? Neden sizin sorunlarınızı çözmüyorlar? Neden bu ülkede bu kadar fakirlik var? Sebebini söyleyeyim: Paranın büyük bir kısmını faize veriyorlar, faize veriyorlar. Çıksın desinler ki "Faize biz para vermiyoruz." Milyarlarca lira faize her ay para ödeniyor. Faize ödenince size bir şey kalmıyor. O zaman soru şu: Bu faize niye ödeniyor? Niye bu kadar borçlanıyor bu devlet? Hangi gerekçeyle borçlanıyor? Hangi gerekçeyle bu kadar faiz ödeniyor?

Bakınız, bu ülkede- hepinizin evlatları var, Allah onlara güzel bir dünya nasip etsin- eğer sosyal bir devlet okula giden bir çocuğa bir tas çorba veremiyorsa o devlet sosyal devlet değildir. Ona temiz su vermiyorsa o devlet sosyal devlet değildir. Siz hangi gerekçeyle çocuğa bir tas çorba vermiyorsunuz veya bir tost veremiyorsunuz? Dünyanın parasını harcıyorsunuz, herkes bir şekliyle köşeyi dönüyor. Fakir fukaranın çocuğu niye böyle? Bir anne çocuğunun karnı doymadan çocuğunu okula gönderiyorsa o annenin dramını iktidar sahipleri bilemezler. O anne ister ki "Benim çocuğumun karnı doysun, yemeğini yesin, iyi bir hayat sürsün; karnı tok okula göndereyim." Karnı aç giden çocuklar biliyorum ben, anne çocuğun karnını doyuramıyor. Böyle bir düzen olmaz. Bu düzen halkın düzeni değildir.

“BU YOKSULLUĞU BİTİRECEĞİZ, SEFALETİ BİTİRECEĞİZ, BİTİRMEK ZORUNDAYIZ”

Devlet dediğiniz kurum, iktidar sahipleri önce yoksulluğu bitirmek için söz verecekler, "Bu topraklarda yoksulluk kalmasın." diyecekler. Yoksul bir aile varsa herkes oraya kilitlenecek, "Biz bu yoksul ailenin yoksulluğunu nasıl giderebiliriz?" diye bunun mücadelesini yapacaklar. Eğer bunun mücadelesi yapılmıyorsa sorun var demektir, sorun var demektir.

Ha, bizim siyaset kurumunun da bir haksızlığı oldu. Biz bıraktık yoksulluğu, açlığı; "Kadının başörtüsü şöyle olmalı, başörtüsü böyle olmalı." diye yıllar yılı siyaset yaptık. Bu da bizim en büyük hatamız. Geldiğimde ilk yaptığım iş bu: Kardeşim size ne ya kadının başörtüsünden? Siz kadının evinde huzur var mı yok mu, o evde geçim var mıdır yok mudur; kadının, çocukların, evlatlarının, eşinin karnı doyuyor mu doymuyor mu? Siyasetin konusu bu.

Neyse, onu aştık. Şimdi geldik ikinci sıraya: Bu yoksulluğu bitireceğiz, sefaleti bitireceğiz, bitirmek zorundayız. Bu ülkede herkesin huzur içinde yaşaması lazım, herkesin. Eğer bunu yapabilirsek o zaman ülkede huzur olur, ülkede barış olur. İnsanlar daha rahat konuşurlar, sohbet ederler, komşular gider ziyaret ederler.

Ya emekli evden çıkamaz hâle geldi ya! Açlık sınırının altında emekli aylığı olur mu Allah aşkına? Açlık sınırı 38 bin lira, siz emekliye veriyorsunuz 23 bin lira. 23 bin lirayla kira mı ödeyecek, elektrik parası mı ödeyecek, su parası mı ödeyecek? Nasıl geçinecek bu aileler? Bu sizin derdiniz olmanın dışında aynı zamanda benim derdim. Biz bunu dert edindik. Bu işin çözülmesi lazım. Bu iş çözülmediği takdirde Türkiye'de huzur olmaz.

“AİLE DESTEKLERİ SİGORTASI OLURSA SORUNLARIN BÜYÜK BİR KISMI ÇÖZÜLÜR”

Bakın, biz Aile Sigortası olsun dedik; Aile Destekleri Sigortası. Her ailenin sigortası olsun, her ailenin güvencesi olsun. Eğer güvence olursa bu sorunların büyük bir kısmı çözülür. Fakirlik ayıp bir şey değildir, ayıp bir şey değildir; ayıp olan insanı fakir eden düzendir. Ben ne yapayım? Size iş verdiler de çalışmadınız mı? Eşinize iş buldular da çalışmadı mı? Yok, iş yok, perişanlık. Bakın, ekonomi yüzünden yüzlerce işçinin işine son verildi. Bir işçinin işine son vermek ne demektir? O ailenin gelir kapısını kesiyorsunuz. Hiçbir sanayici işçisinin işine son verirken bundan keyif duymaz, tam tersine üzülür. Yıllardır beraber çalıştı; yıllardır makinenin başında, yıllardır tezgâhının başında, yıllardır çalışıyor, ona bir ücret ödüyor. Ama iflas ederse ne yapacak? Dükkânı kapatacak. Sadece o değil, orada çalışan herkes işsiz kalıyor. O nedenle sizden isteğim hanımlar; sandığa giderken bunları düşünün, sandığa giderken bunları düşünün.

Hakkınızı arayın, siz vatandaşsınız, sizin haklarınız var. Haklarınızı daha yüksek seslendirin. "Biz niçin fakiriz?" deyin. "Hangi gerekçeyle bizi fakir sınıfına koyuyorsunuz? Biz bu ülkenin onurlu insanlarıyız, bu ülkeye biz evlat yetiştiriyoruz. Bu evlatlarımız yarın gelecek devletin önemli kademelerinde belki de yer bulacaklar, çalışacaklar." Dolayısıyla hep beraber bunun mücadelesini yapmak zorundayız. Bu mücadele bir hak mücadelesidir; sınıf mücadelesi değil, bir hak mücadelesidir. 21'inci yüzyılın Türkiye'sinde hiçbir çocuk yatağa aç girmemeli. Her çocuğun karnı doymalı. Her çocuğu anne gülerek, severek okula göndermeli. Okuldan gelince de derslerine bakmalı. Çocuk oynayabilmeli, çocuğun oyuncağı olmalı. Eğer bunlar yoksa o evde huzur olmaz, o evde huzur olmaz.

“EVLATLARI KORUMAK HEPİMİZİN ORTAK GÖREVİDİR”

Başka bir şey daha var, onu da bilmenizi isterim. Türkiye'nin en büyük belalarından birisi de uyuşturucu belası. Fakir aile çocuklarını buluyorlar, onları torbacı yapıyorlar. Bu büyük bir felakettir. Bu felaketin üzerine de gitmek lazım. Evlatları korumak hepimizin ortak görevidir. Bir kişinin evladı aynı zamanda bizim de evladımız olmak zorundadır. "Bir çocuk ağlıyorsa bizim de çocuğumuz ağlıyordur." diye bakmamız lazım. Yani bir dayanışma kültürünü gerçekleştirmemiz lazım. Beraber, birlikte dayanışma içinde Türkiye'nin sorunlarının hepsi aşılabilir.

“BİR ADAM SİYASETE GİRİP ZENGİNLEŞMİŞSE ÇOK AÇIK NET SÖYLÜYORUM: O ADAM HIRSIZLIK YAPMIŞTIR”

Siyaset kurumuna ben güvenmiyorum, siz ne kadar güvenirsiniz bilmiyorum. Siyaset dediğiniz ahlaklı olmak zorundadır. Siyaset dediğiniz vatandaşı düşünen adam demektir. Siyasetçi vatandaşı değil de cebini düşünüyorsa o siyasetçi değildir; o sadece vurgun vurmak için siyasete atılmış kişi demektir. Siyasette zenginleşme olmaz. Bir adam siyasete girip zenginleşmişse ben size çok açık net söylüyorum: O adam hırsızlık yapmıştır. Ben de yapıyorum siyaseti, ben de siyasetçiyim, kaç yıldır devlette çalıştım yıllar yılı. Öyle hanlarım, hamamlarım yok. Üstelik milyarları yönettim. Ama ne benim ne evlatlarımın boğazından tek kuruş haram lokma geçmez, geçmedi de. O nedenle ben ahlakı savunuyorum, erdemi savunuyorum, insanlığı savunuyorum; herkesin hakkını, hukukunu teslim etmeye çalışıyorum.

Düşünün, şu fon vurgununa bakın. Herkes söylüyor; milyarlar gitti, şunlar gitti, o çaldı, bu çaldı vesaire. Ne oldu? Kimindi o paralar? Sizindi o paralar, sizin ödediğiniz vergilerdi. Ekmek alırken ödediniz o vergileri, su içerken ödediniz o vergileri. Şu anda vergi ödemediğiniz tek bir alan var: Şu an teneffüs ettiğiniz hava. Onun dışında hepsini ödüyorsunuz. Cep telefonu kullanırken vergi mi ödemiyorsunuz? Dünyanın vergisini ödüyorsunuz.

“ÖNCE VATANDAŞIN KARNI DOYACAK, KİMSEYE MUHTAÇ OLMAYACAK, KİMSEYE EL AVUÇ AÇMAYACAK”

Daha bilinçli bir toplum... Kadınlar eğer gerçekten bilinçlenirse ve kadın derse ki "Biz bu sorunları çözeceğiz." vallahi çözerler. Kadının iradesi, kadının gücü çok önemlidir, çok önemli. Çünkü evde acıyı çeken, evde dramı yaşayan kadındır. Erkek bir süre sonra çekip gidiyor; ya kahveye gidiyor ya işe gidiyor. Ama "Ne pişecek bu akşam? Nasıl pişecek bu akşam? Pazardaki fiyatlar nedir? O fiyattan biz ürün alabilecek miyiz, malzeme alabilecek miyiz? Domates alabilecek miyiz, salatalık alabilecek miyiz?" O dramı yaşayan annedir, ev kadınıdır.

O nedenle benim size aktardığım bu bilgiler sanmayın ki sadece Kocaeli'nde bunlar yaşanıyor. Hayır, Türkiye'nin bütün coğrafyasında yaşanıyor. Şırnak'a gittim, orada da kadınlar aynı derdi yaşıyorlar. Varlıklılar da var tabii, varlıklı kadınlar da var, durumu iyi olan kadınlar da var. Onları da biliyorum, onlara bir şey demiyorum. Keşke herkes varlık içinde olsa, keşke herkesin geliri iyi olsa, keşke herkesin başını sokacağı bir ev olsa. Bunu kim istemez? Hepimiz isteriz. Huzur içinde yaşayan bir toplum kadar güzel bir şey var mı? Yok. Köyde imece usulü vardı, köyde insanlar birbirine yardım ederdi ama büyük kentlere gelince ancak kendi dar çevremiz içindeki insanları tanıyoruz. Binlerce insan var, milyonlarca insan var mahallede. Nasıl olacak biz bu insanlarla nasıl anlaşacağız, nasıl geçineceğiz? Dolayısıyla dertleri anlatmak da zor, bir kadının kendi derdini anlatacağı ortam bulması da çok zor. Kolay bir yer değil.

O açıdan size düşen görev; kim temiz siyasetten söz ediyorsa, kim ahlaktan, erdemden söz ediyorsa, kim çocukların açlığından söz ediyorsa onu bir dinleyin bakalım, onu bir dinleyin. Öyle "Türkiye büyüdü, Türkiye gelişti..." İsteriz tabii Türkiye büyüsün, isteriz tabii Türkiye gelişsin. Ama önce vatandaşın karnı doyacak, vatandaş kimseye muhtaç olmayacak, kimseye el avuç açmayacak. Vatandaşın karnı doyarsa zaten bir sorun yok.

“AİLE DESTEKLERİ SİGORTASI'NI GETİRECEĞİZ, HER AİLENİN GÜVENCESİ OLACAK”

O nedenle biz diyoruz ki Aile Destekleri Sigortası olsun. Her ailenin bir güvencesi olsun, aç ve açıkta kimse kalmasın. Biz bunu uygulamak istiyoruz ve bunu yapmak istiyoruz. Bu olduğu takdirde o zaman gidip de "Efendim bana kömür yardımı, bana bilmem ne yardımı..." değil… Yardım peşinde koşan bir aile olmaz. Devlet onun yardımına koşacak, devlet ona bakacak. "Senin şu eksiğin var." diyecek, "Çocuğunun şu eksiği var." diyecek ve onu tamamlayacak. Nasıl işsizlik sigortası varsa, nasıl emeklilik sigortası varsa Aile Destekleri Sigortası'nın da olması lazım. O sigorta dalını Türkiye ne zaman söz vermiş? 1971 yılında söz vermiş "Bu sigortayı getireceğim." diye. 71, 2026... Üstüne yatıyorlar, getirmiyorlar ama getireceğiz. Her ailenin güvencesi olacak. Gidip evde hiç kimse el avuç açmayacak. Bizim en büyük hedefimiz, en büyük arzumuz bu: Huzur içinde yaşayan bir toplum. Elbette tartışmalar olur, şu olur, bu olur vesaire…Aile içinde tartışmalar olur ama herkes şunu bilecek ki ailenin asgari bir gelir güvencesi sağlanacak ve devlet bunu gerçekleştirecek. Bunun yapılması lazım.

İşçiler bu konuya eğilmiyorlar; işçinin sigortası var, memurun da sigortası var, esnafın da sigortası var. Sigortası olmayan sadece ev kadınları. Niye sigortası yok? Ev kadınlarının günahı ne? Yani suçlu mu ev kadını? Hayır. Onların da sigortası olacak, onların da güvencesi olacak. Onlar gidip hiç kimseye el avuç açmayacaklar, evlerinde onurlarıyla oturacaklar. Gelir eksikse devlet onun banka hesabına götürecek parayı yatıracak, kadının banka hesabına götürecek parayı yatıracak çoluk çocuğunu geçindirebilsin diye. Onun yoksulluğunu kimse afişe etmeyecek. Yoksulluk afişe edilecek bir şey değildir. Yoksulluğu afişe ettiğiniz zaman devletin ayıbını aslında ortaya koyuyorsunuz; bakamıyor, onu gösteriyorsunuz. Oradan da çıkaracağız inşallah.

“İKTİDARLAR VATANDAŞI DİLENCİ KONUMUNA GETİRMEZLER”

Benim kısaca söyleyeceklerim bu kadar; politikacıya söz verirseniz dünyanın lafını eder. Ama sizden isteğim sakın unutmayın: Yoksulluk sizin kaderiniz değildir. Adı üstünde Türkiye Cumhuriyeti Devleti "sosyal bir devlettir" diyor, "sosyal bir hukuk devletidir" diyor. Sosyal ne demek? İnsanı odağa alan devlet demektir, insanın hakkını hukukunu koruyan devlettir; sosyal devlet budur zaten, adı bu. E şimdi sizin hakkınız ve hukukunuz üstelik bu bizden kaynaklanmıyor; bunu öngören Uluslararası Çalışma Örgütü, bunu kabul eden Türkiye Cumhuriyeti parlamentosu ama uygulamaya koymayan hükümet. Sizin sadece söyleyeceğiniz şu: “Kardeşim, bu uluslararası sözleşmeyi niye uygulamaya koymuyorsun? Benim hakkımı niye teslim etmiyorsun? Teslim etmezsen benim hakkımı sana oy vermem." Bitti, bu kadar basit bir şey. Bakın o zaman koşa koşa gider Aile Destekleri Sigortası'nı getirirler. "Teslim etmezsen, bu sigorta dalını çıkarmazsan kusura bakma ben sana oy vermem." O zaman çıkarsınlar hemen, çoğunluk da var, çıkarsınlar. Sizler de gidin oyunuzu verin; hakkınızı böylece verdiğiniz bir mücadelenin sonunda elde etmiş olursunuz.

İktidarlar vatandaşı dilenci konumuna getirmezler. "Sen bana oy ver, ben de sana para vereyim." Bu olmaz, bu insanın onuruyla oynamak demektir. "Ben istediğim partiye oy veririm ama benim yasalardan kaynaklanan, uluslararası sözleşmelerden kaynaklanan hakkımı bana teslim edeceksin kardeşim." demeniz lazım. Bunu derseniz emin olun Türkiye'de yüz binlerce kadın size teşekkür edecektir, onların hakkını hukukunu savunduğunuz için. Bunu inşallah yapacağız el birliğiyle. Sizin sözcünüz olacağım. Sadece ben değil; kadın kollarımız da sizin sözcünüz olacak, gençlik kollarımız da sizin sözcünüz olacak, milletvekilleri de sizin sözcünüz olacak.

“KİRLİ ADAMI, RÜŞVET ALAN ADAMI, HIRSIZ ADAMI PARTİDE TUTMAYACAĞIM”

Kirli adamı partide tutmayacağım. Kirli adamı, rüşvet alan adamı partide tutmayacağım, hırsız adamı partide tutmayacağım. Ahlaklı, temiz, adaletten yana olan kim varsa benim başımın üstünde yeri var, kim varsa. Düzgün insanlar olacak. Siyaset halka hizmet etmektir, zenginleşmek değil ki siyaset, köşeyi dönmek değil ki siyaset. Halka hizmet edeceksin, siyasetin görevi o zaten, görevi o. Bunu da size aktarayım, hiç endişe etmeyin. Gelecek açısından da hiç endişe etmeyin. Bu dediklerimin hepsi olacak, hepsi olacak. Siz isteseniz de istemeseniz de Allah'ın izniyle ben bunların hepsini yapacağım, yaptıracağım bir şekilde.

“OY VERSENİZ DE VERMESENİZ DE BEN SİZİN HAKKINIZI SAVUNACAĞIM”

Bunu belki siz bilmezsiniz; ben de öyle çok zengin bir aileden gelen birisi değilim. Yedi kardeşiz biz. Büyük ablam burada yaşar, Kocaeli'nde yaşar; okuma yazma bilmez. Abim gene burada yaşar, o da emekli oldu, şimdi emekli hayatını sürdürüyor. Yedi kardeşten sadece üniversiteye giden benim, okuyan benim. Diğer kardeşlerim kimisi ortaokulda bıraktı, kimisi sanat okulunu bitirdi, kimisi öğretmen oldu, oradan emekli oldu. Yani ben sizin dışınızda birisi değilim, sizden birisiyim. Annem de sizler gibiydi, o da çoluk çocuğuna bakardı. Yedi çocuğa bakmak kolay bir iş değil ama o yıllar öyleymiş demek ki, yedi çocuğa bakardı. O nedenle onların yaşadığı dramı, benim kendi ailemin yaşadığı dramı başka ailelerin yaşamasını istemem. Ekmek olmalı, yemek olmalı. Sizin de eğlenmeye hakkınız var, sizin de sohbet etmeye hakkınız var, sizin de dünyayı gezme hakkınız var, sizin de tatil yapma hakkınız var. Sadece beylerin mi olacak? Sizin niye yok? Sizin de öyle haklarınız olması lazım. Ama bu hakları siz istemezseniz vermezler. Onlar ister ki "Bana muhtaç olsunlar, ben onlara biraz para vereyim, gelsin bana oy versinler." Hayır, bu sizin hakkınızdır, hak satılmaz. "Benim hakkımı bana teslim edin." diyeceksiniz. "Benim hakkımı bana teslim edin, benim yasalardan kaynaklanan hakkım var. Beni dilenci konumuna sokamazsın kardeşim, benim hakkımı bana vereceksin." Siyasetçinin göğsünden yakalayacaksınız: "Benim hakkımı niye vermiyorsun kardeşim? Ben vergi veriyorum bu hâlimle." diyeceksiniz. "Bu hâlimle ben vergi veriyorum. Nerede vergi yok? Her yerde var. O zaman benim hakkımı teslim edeceksin. Eğer ben fakirsem sorumlusu sensin. Sen bana iş verdin de ben çalışmadım mı? Bana yer gösterdin de ben çalışmadım mı? Ücret istedim de... Benim hakkım çalışmak. 'Bana hakkımı verin.' dedim de sen vermedin. Verirsen hakkımı, bana iş verirsen, imkân verirsen ben gelir çalışırım. Çocuğuma iş ver, bana iş ver, kocama iş ver." Kadın işsiz, çocuk işsiz, bey işsiz. E peki bu aile nasıl geçinecek, nasıl geçinecek? 100 bine yakın işçi işinden oldu, fabrika kapandı. Ne olacak bu işçiler?

Hadi işsizlik ödeneği aldın; 6 ay, 8 ay... Sonra? Sonra ne olacak? Ev kirasını kim ödeyecek? Elektrik faturasını kim ödeyecek? Su faturasını kim ödeyecek? Doğalgaz faturasını kim ödeyecek? Bu dediğim sabit masraf; geliriniz olsa da olmasa da arkasından geliyor. E yemek yenecek, ekmek yenecek, pazara gidilecek, pazar ateş pahası. Bunları düşünmeniz lazım.

Bu kardeşiniz sizi düşünüyor. Oy verseniz de vermeseniz de hiç o konuda "Bana oy verin." diye bir şeyim yok. Oy verseniz de vermeseniz de ben sizin hakkınızı savunacağım. Çünkü ben vatandaşın hakkını savunuyorum; garibin, gurebanın hakkını savunurum. Ben öyle gidip zenginlerin sofrasına oturan birisi değilim. Onlar eğer üretim yapıyorsa, işçi istihdam ediyorsa onların da benim başımın üstünde yeri var. Ama öyle fon vurgunu, faizci, tefeci, bilmem ne; onlar beni tanırlar, gayet iyi tanırlar beni. Bilirler ki bu adam bizim soframıza asla oturmaz. O sofra helal sofra değildir. Avantadan mal kaçırıp zengin olanların sofrası bana uygun bir sofra değildir.

Hepinize teşekkür ederim. Hepiniz sağ olun, var olun.